Sarkozy, Mecliste çoğunluğu elde etti ama sonuç itibarıyla geriledi. Kendisine geniş bir manevra alanı sağlayacak 400’ün üzerinde milletvekili beklentisi gerçekleşmedi. Fransız halkı Sarkozy’nin anti-sosyal, sermayeden yana ve yabancılara karşı ırkçı programının hayata geçirilmesine bir ölçüde dur dedi ve sigorta rolünü oynadı.

Sosyal demokrasinin son 20 yıldır bir gerileme için olduğu şartlarda Sosyalist partinin (SP) oylarını artırması nasıl yorumlandı? SP için tam bir sürpriz oldu. Seçimlere medya ve anketlerin baskısıyla giren SP, tam bir savunma psikolojisi içindeydi. Seçmenden iktidar değil, güçlü bir muhalefet talep ediyordu. Yapılan analizler bu başarının SP’ye ait olmadığı yönünde.

Birincisi, Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin aksine Merkez Sağ partinin (UDF, sonra adını değiştirerek Demokrasi Hareketi oldu), birinci turda beklenen oyu alamaması ve parti içinde önemli bir kesimin partiyi terk ederek UMP ile işbirliğine gitmesi Merkez Sağ seçmenin ikinci turda SP’ye oy vermesine yol açtı. Seçim sonrası CSA’nın yaptığı anket sonuçları, bu partinin seçmenlerinin % 55’i SP’ye oy verdi (Le Monde). Cumhurbaşkanlığı seçiminde % 18 oy alan Merkez Sağ’ın adayı François Bayrou, Meclise sadece 4 milletvekiliyle girebildi.

İkincisi, kararsızların tutumu; birinci turda sandığa gitmeyen Sarkozy karşıtı seçmen ikinci turda giderek, desteklemediği halde Sosyalistlere oy verdi. Diğer taraftan, birinci turda Sarkozy’nin partisine oy veren ve ikinci turda UMP’nin kesin zaferine inanan bir kısım Sağ seçmen sandığa gitmedi.

Üçüncüsü, UMP’nin iki tur arasında Sosyal Sigortalar Kurumunun açıklarını kapatmak için “Sosyal KDV” adı altında KDV’nin % 5 artırılacağı projesini açıklaması oldu. Zaten satın alma gücünün düşük olduğu Fransa’da bu açıklama, fiyatların artırılacağı şekilde anlaşıldı ve UMP’nin alahine, SP’nin lehine sandığa yansıdı.

Seçim gününün ertesi, François Filon başkanlığında hükümet kuruldu. Sarkozy, Merkez Sağ’dan 1 ve Sosyalist Partiden 2 yeni ismi kabineye alarak vitrini güçlendirdi. Bir önceki hükümetteki 2 sosyalist de yerlerini korudular. Sarkozy hükümetten “En hızlı bir şekilde ve hemen” öngördüğü “reformların” gerçekleştirilmesini istedi. Henüz Meclis açılmamıştı ama hükümet kuruluşunun ertesinde toplanarak vergi, iş yasası, gençlerin cezai yükümlülük yaşı ve üniversitelerle ilgili yasa tasarılarını yangından mal kaçırırcasına kabul etti. Siyasal gözlemciler, bu tasarılar meclis gündemine geldiğinde, hükümetin tavrını sokağa bakarak vereceğini belirtiyorlar. Daha önce benzer politikalara karı birkaç kez milyonlar ayağa kalkmış ve hükümetler istifa etmek zorun kalmışlardı. Önümüzdeki aylarda hükümet karşıtı eylemlerin artacağını bugünden söylemek mümkün.  Sonbahar eylemlere gebe.

Sosyalistler beklentilerinin üzerinde oy aldılar ama bu parti içinde ki çatışmaları engellemedi. Partinin “yeniden yapılanması” ve yeni yönetim için hizipler harekete geçti. Cumhurbaşkanı adayları Segolene Royal, bugün partinin başında bulunan ve 30 yıldır nikâhsız olarak birlikte yaşadığı François Hollande’dan ayrıldığını ilan ederek önümüzdeki Kongrede Genel Sekreterliğe aday olduğunu açıkladı.

Fransız Komünist Partisi (FKP) 1958’den bu yana ilk defa Mecliste bir grup oluşturamadı. Cumhurbaşkanlığı seçiminde 1,93 oranında oy almaları ve Mecliste grubunu kaybetmesi, parti içindeki çatışmayı artırdı ve yeni parti kurulması önerileri gündeme geldi. FKP’nin eski Genel Sekreterlerinden Robert Hue, “Bu partinin toplumun ihtiyaçlarına cevap vermediğini, sosyal değişime önderlik edecek yeni bir partinin kurulmasını”  bir grup arkadaşıyla birlikte parti yönetimine bildirdi. Bu yılsonunda yapılacak olağanüstü Kongrede bu konunun gündeme gelmesi bekleniyor.