|
Batı kapitalizmi yeni sömürgeciliğin yayılma yolları olarak nasıl bir politika izliyor? Türkiye gibi "açık toplumlarda" şunu yapıyor:
1) Önce "küreselleşme düşüncesini" yerleştiriyor. "Ben yok dünya var" fikri benimseniyor. Kendini koruma refleksini yavaş yavaş yok ediyor. Her şey bizler için düşüncesinin en sonunda, "Her şey kapitalizm ve dev tekelleri için" sonucuna varacağını insanlar başlangıçta göremiyorlar.
Her şeyin, "küresel oligarşi" yani emperyalizm adına pazarlandığını anlayamayanlar yanında anlamak istemeyenler de bulunuyor kuşkusuz.
2) Küreselleşme fikrini yerleştirirken, "federalleşme, gevşeme ve çözülme" yolundaki dayatmalar birbirini tamamlayan ve tetikleyen bir işlev görüyor.
Bu safhada ulusal kimliğin zayıflatılması, yıpratılması ve çökertilmesi çok önemli. İktisadi, siyasi ve kültürel olarak kullanılabilecek "gayri milli öğeler" devreye sokuluyor. "Medya", çok önemli bir silah olarak kullanılmaya başlıyor.
"Medya, silahsız terörün adı haline geliyor."
3) Küreselleşme ve federalleşme ile birlikte, "olmazsa olmaz" bir şey daha var; serbest piyasanın kaldıraç gibi kullanılması. Özelleştirme, pazar ekonomisi ve dışa açılma ile bütün kapıların açıldığı sihirli bir düzen oluşturuyorsunuz.
Küreselleşme, federalleşme ve piyasalaşma şeytan üçgeninin, emperyalizm adına açamayacağı kapı yok. Ülkeyi bir tek tank sokmadan bir baştan bir başa işgal edebilirsiniz. Bu üç faktör bir ülkeyi ahtapotun kolları gibi sararak sömürgeleştirebilir, hatta parçalayabilir.
Bu tür sivil ve sessiz darbelerde en büyük engeli ulusalcılar oluşturur. ABD ve Avrupa'nın bugün ulusalcıları hedef almalarının arkasındaki neden budur.
Ya bizim taraf? Küreselleşme, federalleşme ve piyasalaşma ortamı Batı kapitalizminin tekellerinin ülkeyi işgalini kolaylaştırır. Ülke güle oynaya sömürgeleşiverir.
Sanayi, tarım, bankalar, borsalar, medya, eğitim, siyasal partiler, bürokrasi ve Meclis Batı tekellerinin ve yerli oligarşinin denetimine girer.
Karşı tarafın yani emperyalizmin hangi araçlarla hangi sonuçlara varmak istedikleri çok açık. Ya "bizim cephede" neler oluyor?
- Kimi büyük sermaye çevreleri "oyunu Batı kapitalizminin taleplerine göre oynamak zorundalar". Çünkü kendileri, "Batı oligarşisinin stratejik ortağı" konumundalar. Türkiye'nin sömürgeleştirilmesine karşı koyacak pozisyonları yok.
- Ümmetçiliği ulusal bütünlüğe, ulusal kimliğe ve gerçek demokrasiye üstün tutan "işbirlikçi İslamcılar" da aynı konumdalar. Onlar da emperyalizmin stratejik ortağı olmuşlar. Ayakta durmaları onlara bağlı.
- Etnik ve dini bölücüler yukarıdaki iki grupla aynı kaderi paylaşırlar.
Emperyalizmin üç stratejik ortağı yeni sömürgeciliğin ayrılmaz bir parçası olmuşlardır. Küreselcidirler; federalleşmeyi desteklerler.. ve tabii serbest ve açık pazar ekonomisinin savunucusudurlar. Emperyalizmin maşaları üzerine oturmuşlardır.
Ancak yanıldıkları bir şey var; emperyalizmin maşası olmayı bir defa kabul edince sonunda, "onun hedefi olmaktan kurtulamazsınız". Usame bin Ladin ve Saddam bunun en taze örnekleri değil mi?
Ahmet Hakan'ın tahlili... Ahmet Hakan 29 Ocak 2007'de, benim de adımın geçtiği Hürriyet'teki yazısında, Türkiye'deki İslamcıları, Milliciler, Batıcılar ve Ortadakiler diye üç sınıfa ayırmış ve "bu tiplerin artık netleştiğini" yazmış.
Sayın Ahmet Hakan ben sizin "tiplemenizi" pek doğru bulmuyorum!.. Hele "ortadaki tipler" karmakarışık, kimin eli kimin cebinde belli değil.
İsterseniz biraz daha netleştirelim. Mesela şöyle diyelim; "İslamcı siyasiler ikiye ayrılmıştır; emperyalizmle işbirliği yapan İslamcı siyasiler; emperyalizme karşı duran cephedekiler."
Yoksa "ortada, kenarda, AB'nin biraz dizinde" gibi tiplemeler insanların kafasını karıştırır, işi gizler.
İslamcıların kırmızı çizgileri bugün Ortadoğu'da da keskinleşti; Amerika'ya karşı çıkanlar ve emperyalizmle işbirliği yapanlar... Türkiye'dekiler de onların izdüşümü gibi. Emperyalizm karşıtları ve işbirlikçi İslamcılar sınıflaması yerli yerine oturuyor...
|
