Gazetede okudum. Benim Elazığ’lı hemşerilerim oniki yıldır Mehmet Ağar’ı suluyorlarmış. Hemşeri bilip, bağırlarına basmışlar. Memleketin çocuğu parti başkanı olsun istiyorlarmış. Hani onlar ‘lider’ diyorlar ama o ayrı bir konu.

  Mehmet Ağar da bunca çabadan sonra Demokrat Parti’nin başkanı olmadı mı?
            Olmasına oldu da, lider olacak mı belli değil.
            Vay benim canım hemşerilerim!
            Memleketin çocuklarına bakıyorum da; bir Aydın Gϋven Gϋrkan parti başkanı oldu, Hal tarafındandı. Hani Elazığ’dan Çemişgezek’e doğru giderken solda kalan Hal bucağından. Hani canım şu İstanbul Milli Eğitim Mϋdϋrϋ Balıbey var ya, işte onun bucağı olan Balıbey’e yakın.
Elazığ il toprakları bakımından Karadeniz’e çok benzer.İl merkezi Karadeniz’in ortalarında bir yerdedir.. Kirim yarımadası Ağın ilçesi. Sivastapol da Ağın ilçe merkezi. Kuzey doğusu Karakoçan, Karakoçan’dan gϋney’e doğru inilirse Palu, merkeze doğru gelindiğinde Kovancılar ilçeleri var. Baskil batıya dϋşer. Malatya’dan gelinirken solda kalır.
AKP’de genel başkan yardımcısı Mehmet Çetinkaya da Baskil’li imiş.
Gϋneydoğuya, yani Diyarbakır’a doğru gidilirken de Sivrice ilçesi ve az ileride, Diyarbakır’a yakın Maden ilçesi var.
Bu Maden ilçesine Bakırmadeni denirdi. Bakırı bitti Maden’i kaldı. Bir de Elazığ’dan Ağın’a giderken Gϋmϋşmadeni ilçesi vardır. Hani çoğumuzun bildiği Keban ilçesi.

Ben Keban’lıyım. Keban’lıyım ama Ağın’a da çok bağlıyım. Bize Keban’da Ağın’lı, Ağında da Keban’lı derler. Çϋnkϋ babamın dedesi kışları Keban’da oturur, yazları Ağın’a gidermiş. Bağ-bahçelerin çoğu Ağın’da bulunur. Zaten Keban Barajı bölmeden önce karayolu ile ondört km uzaklıktaki Ağın’a neredeyse yaya gidilebilinirmiş.

Keban’lıyım ama kendimi daha çok Ağın’lı sayarım.

            Ağın denirse kim gelmiyor ki akla: örneğin Keloğlan’ımız Rϋştϋ Asyalı. Anne tarafından sanıyorum Ağın’lıdır, bize de uzaktan akraba.
            Yalçın Cerit var. Ağın’lıdır, TKP’den Elazığ milletvekili adayı olmuş. Yıllarca TİP içinde çalıştı. Paris’te iken görϋşϋrdϋk. Elazığ’lılar sahiplenmezler nedense.
            Ağın gerçekten çok gϋzel bir yöremizdir. Biraz da kenarda kalmanın verdiği yalnızlıktan olsa gerek, bildiğim son kırk yılda hiç değişmedi. İlçe değişmedi ama; yeni kuşaklar bϋyϋk kentlere göçϋp, hiç kuşkum yok, çoğunlukla kamuda görev almışlardır. Kimbilir şimdi tanımadığım kaç yϋksek bϋrokrat var kamuda? Ama soyadından, köyϋnden hemen çıkarabilirim onları.
            Ağın, Karadeniz’de Kirim yarımadası gibi durur diyordum. Elazığ’ın tam kuzeyinde, Erzincan’a sınır. Erzincan’ın Kemaliye ilçesi ile sınırdaş.

            Nedense Ağın’lılar dϋğϋnlerinde hep Eğin havalarını çalıp-oynarlar. O nedenle olsa gerek, Eğin havalarını unutamam; şimdi çalsa kalkıp oynayasım gelir.

            Doğu Perinçek de Kemaliye’li imiş. Toprak mı çekiyor, yosa gerçeğe yakınlık mı bilemem ama; Perinçek’i Ağın’lı gibi göruyorum.
            Hoş ben öyle görmesem de, Perinçek’in ϋlkeye daha çok hizmet edeceğinden kuşkum yok.
            Ama Mehmet Ağar’ı nedense Elazığlı gibi göremiyorum.
            Başına geçirdikleri sekiz köşeli şapkası bile iğreti duruyor.
            Sahi Ağar gerçekten Elazığlı mı? Neresinden? Ben daha bir başka Ağar soyadı duymadım Elazığ’dan. Bir amcası, bir halası da mı yok? Ya bir dikili ağaç? Var mı gerçekten?
            Eee boşuna sulamayın diyesim geliyor, sevgili hemşerilerim. Bu ağaç kök tutmaz.

 Habiperdem@hotmail.fr