İranlı bir ekonomist olan Nasser Pakdaman da, Bakü’de Saddam’ın kardeşi tarafından yaptırılan bir türbe mi ne olduğunu, orada kendilerinin de Türk olduğunu açıklayan bir yazıtın bulunduğunu söylemişti.

            Doğru olmayabilir, önemli de değildir.

            Ancak biz İran’ı da eski Irak’ı da kardeş bilirdik.

            İsterlerse kardeşliğimizi sürdürmemek için bir neden de yoktur.

            Bu iki komşudan biri bugün ABD ile sıcak savaşa girmek üzere iken, diğeri ABD ateşi altında kimliğini yitirmiş bulunmaktadır.

            İkisi de Türkiye’ye inanılmaz boyutlarda gereksinim duymakta, ancak ikisi de Türkiye’ye inanılmaz boyutlarda düşmanlık yapmaktadırlar.

            Irak eski Irak olmadığı için ayrıca değerlendirilmeli.

            İran ise Mahmud Ahmedinecad’ın ziyareti ile gündemimizde.

            Bu Mahmud bey, İran’da bulunan ‘islam cumhuriyeti’nin başkanı. Yani sözde ‘cumhurbaşkanı’. Bizim de olmamız için çırpındıkları bir ‘cumhuriyet’ bu, ılımlı mı güdümlü mü bilinmez, ama cumhuriyet olmadığı kesin.

            Yaşar Büyükanıt’ın cumhurbaşkanı ile görüşmeye geliyor.

            Geliyor gelmesine de Ankara’ya değil İstanbul’a geliyor.

            Hani şu başkent yapmayı tasarladığımız padişahlar kentine.

            Destek mi istemeye geliyor yoksa kötek atmaya mı belli değil.

            Biz acemleri hep dost bilmişizdir, ama düşmanlık Humeyni ile başlamıştır.

            Suçludurlar. Belgeli kanıtlı olarak suçlu.

Suçlu da olsalar zorda oldukları için el uzatabilirdik.

Ancak Mahmud Ahmedinecad, satranç deyimi ile yanlış ata oynamaktadır. Türkiye’nin Mustafa Kemal Türkiyesi olmaktan çıktığını düşünmüş olmalı.

Zavallı Mahmud.

Eğer bu ziyaretinin başka nedenleri yoksa, eli boş döneceksin.

Büyük Ortadoğu Pojesi içinde sana yardımcı olabileceğimizi sanmam.

Yine de afferim sana, en azından ilkeli imişsin.

İlke nedir bilmeyenler bizimkiler.