Yazarken acı çekiyorum, ülkemin yöneticilerine hakaret etmek zor geliyor bana. Ama meşruiyetini, yani yasallığını, inanırlılığını, güvenirliliğini, geçerliliğini yitirmiş bir yönetimdir sözkonusu olan.

Evet deniz bitmiş kara görünmüştür. Artık bunlar benim için ‘eski’, ‘müstafi’, ‘sabık’ ve aynı zamanda sanık yöneticilerdir. Bakmayın Anayasa Mahkemesi’nin ‘zanlı’ demesine, bunlar tarihin ve yetmiş beş milyon yurttaşın gönlünde ve dünyanın gözü önünde sanık sandalyesine oturtulmuşlardır bir kez.

Bir anlamda malumun ilamıdır yapılan.

Dik durmalarını da mahkeme buyurmuştur, hukuka ve adalete saygı için. Öyle yan gelip yatmak yok yargıcın karşısında…

Tatile çıkmayıp, giderayak satıp-savuracak kırıp-dökeceksin öyle mi? Bunun neresinde kan nereresinde izan? Velev ki 6-7 yıldır başbakanlığı işgal etmiş olsan!

Çalışıyormuş gibi yapıp seçime hazırlanıyor hazret.

Bu seçim yasası ile seçim yapılacağını sanıyor olmalı.

Baskın seçim yapıp yeniden seçilecekmiş, B mi C mi planlarına göre.

A planına göre de ABD’ye yerleşmek vardır o halde. Salt cezaevi günleri planlanmamış demek ki. Onu da ben anımsatayım bari.

Bunlardan sonra;

Mecliste üyesi bulunan ya da bulunmayan tüm, ama tüm partilerin eşit sayıda temsilci verdikleri bir ara-hükumetle ivedilikle seçim ve siyasal partiler yasası değiştirilmelidir.

Su ve ekmek kadar gereklidir bu. Oksijendir insanca yaşamak için.

Bu hükumet son 60 yılın en demokratik hükumeti olur, bu bir.

Sadece bu iki yeni yasa ile yapılacak seçim en demokratik seçim olur, bu da iki.

Yeni Meclis, Türkiye’de özlenen ulusal istenci yansıtmış olacağı için alacağı kararlarla ülkeyi seferber edebilecek güce kavuşmuş olacaktır, bu da üç.

Ancak ve sadece böyle bir meclis yeni bir anayasa yapabilir, bu da dört.

Kılı kırk yarmanın anlamı yok.

Bu hükumetin programı ulusal, değerleri evrensel ve gücü acunsal olacaktır.

İşte olursa ancak böyle bir ulusun damarlarında kan olur o zaman.